Srpski glumac DRAGAN MAKSIMOVIĆ koji je ubijen u Beogradu nikad nije dobio spomenik!

Podeli vest sa drugima!
  • 155
    Shares

Advertisements

Pre neki dan mogli smo na TV-u da gledamo film “Šmeker”. Ništa neobično, još jedna od nebrojenih repriza, a i reč je o filmu za koji je, verujem, teško pronaći one koji ga do danas nisu barem jednom pogledali.

 

Ono što je meni zapalo za oko je da su se u vodećim ulogama, tih osamdesetih, pojavila dvojica sjajnih glumaca – naslovnog junaka igrao je tada mladi Žarko Laušević, a njegovog pajtosa sa kojim će, zbog devojke, doći u žestok sukob uverljivo je tumačio Dragan Maksimović.
Pomenutim glumcima nije, međutim, zajedničko samo to da su bili maestralni umetnici – njihove karijere surovo i bez najave prekinule su lične tragedije; obojica su se, sticajem okolnosti, našli u uličnim tučama iz kojih je Žarko izašao kao čovek koji je lišio života dvojicu napadača (u Podgorici, 1993), a Dragan je brutalno pretučen u zverskom napadu grupe skinhedsa (Beograd, 2000). Umro je tri meseca kasnije.

 

Šira javnost, reklo bi se, više zna o stravičnim okolnostima Maksimovićeve smrti nego o njegovim umetničkim dometima, prvenstveno zahvaljujući činjenici da se ovdašnji mediji, po pravilu, mnogo više bave crnom hronikom nego dešavanjima u umetnosti i kulturi uopšte. E, da bismo tu gorku istinu, makar na trenutak, malo ublažili, prisetićemo se Draganovih likova koje je igrao na filmskom platnu, njegove autentičnosti u glumačkom izrazu i osobenog duha koji ga je krasio.

 

Rođeni Kosovac (Podujevo, 1949), Dragan Maksimović je iz cuga upisao studije glume, u svojoj osamnaestoj. Samo četiri godine kasnije, Narodno pozorište ga prima u svoj stalni ansambl (1970). Njegov talenat koji je tada još čekao da se razmaše na pozorišnoj sceni (i na filmu, razume se) impresionirao je ondašnje prvake nacionalnog teatra.

Advertisements

Debitovao je u Brehtovom klasiku “Majka Hrabrost i njena deca”. Ubrzo je Dragan išao iz uloge u ulogu, iz komada u komad, oduševljavajući i kritičare i publiku. Među kolegama već se u tom periodu odomaćio i Draganov nadimak po kojem će ga pamtiti svi koji su ga poznavali – Maksa.

 

Počev od 1971. Maksimović dobija angažmane u različitim TV filmovima i serijama, uglavnom u produkciji RTB; između ostalih, pojavio se u drami “Sarajevski atentat” (igrao Nedeljka Čabrinovića), u seriji “Otpisani”, TV filmovima “Zašto je pucao Alija Alijagić” (njegova prva glavna uloga), “Trag”, “Koštana” i dr. Tokom sedamdesetih godina nanizao je petnaestak uloga u televizijskom formatu ali, začudo, filmske role su ga mimoilazile.

 

To je potrajalo sve dok ga jedan od najpriznatijih pozorišnih reditelja i teoretičara, engleski maestro Piter Bruk nije primetio – usledio je, kao grom iz vedra neba poziv da on, Dragan Maksimović, tumači glavnu ulogu u Brukovoj režiji!

Britanska drama “Susreti sa izuzetnim ljudima” (1979) snimana je, sa prekidima, tokom dve godine, na egzotičnim lokacijama (Avganistan, Turska i, naravno, Engleska). Film je tada prikazan u zvaničnom programu berlinskog festivala, gde je, ondašnjoj publici i kritici potpuno nepoznati Maksimović pobrao nepodeljene hvalospeve za svoju interpretaciju famoznog jermenskog filozofa i mistika Gurđijeva. Ova neobična filmska priča o samospoznaji i putu ka prosvetljenju pamti se, pored Draganove sugestivne glume, i po jedinstvenoj sekvenci u kojoj je na autentičan način prikazan (prvi put na filmskoj traci) tzv. sveti ples islamskih Sufi sledbenika i derviša iz centralne Azije.

Ovaj vrstan glumac koji je ubijen u centru Beograda, nikad nije dobio svoj spomenik!

 

MONDO

 

Advertisements