Srpski glumac DRAGAN MAKSIMOVIĆ koji je ubijen u Beogradu nikad nije dobio spomenik!

Podeli vest sa drugima!
  • 155
    Shares

Pre neki dan mogli smo na TV-u da gledamo film “Šmeker”. Ništa neobično, još jedna od nebrojenih repriza, a i reč je o filmu za koji je, verujem, teško pronaći one koji ga do danas nisu barem jednom pogledali.

 

Ono što je meni zapalo za oko je da su se u vodećim ulogama, tih osamdesetih, pojavila dvojica sjajnih glumaca – naslovnog junaka igrao je tada mladi Žarko Laušević, a njegovog pajtosa sa kojim će, zbog devojke, doći u žestok sukob uverljivo je tumačio Dragan Maksimović.
Pomenutim glumcima nije, međutim, zajedničko samo to da su bili maestralni umetnici – njihove karijere surovo i bez najave prekinule su lične tragedije; obojica su se, sticajem okolnosti, našli u uličnim tučama iz kojih je Žarko izašao kao čovek koji je lišio života dvojicu napadača (u Podgorici, 1993), a Dragan je brutalno pretučen u zverskom napadu grupe skinhedsa (Beograd, 2000). Umro je tri meseca kasnije.

 

Šira javnost, reklo bi se, više zna o stravičnim okolnostima Maksimovićeve smrti nego o njegovim umetničkim dometima, prvenstveno zahvaljujući činjenici da se ovdašnji mediji, po pravilu, mnogo više bave crnom hronikom nego dešavanjima u umetnosti i kulturi uopšte. E, da bismo tu gorku istinu, makar na trenutak, malo ublažili, prisetićemo se Draganovih likova koje je igrao na filmskom platnu, njegove autentičnosti u glumačkom izrazu i osobenog duha koji ga je krasio.

 

Rođeni Kosovac (Podujevo, 1949), Dragan Maksimović je iz cuga upisao studije glume, u svojoj osamnaestoj. Samo četiri godine kasnije, Narodno pozorište ga prima u svoj stalni ansambl (1970). Njegov talenat koji je tada još čekao da se razmaše na pozorišnoj sceni (i na filmu, razume se) impresionirao je ondašnje prvake nacionalnog teatra.

Debitovao je u Brehtovom klasiku “Majka Hrabrost i njena deca”. Ubrzo je Dragan išao iz uloge u ulogu, iz komada u komad, oduševljavajući i kritičare i publiku. Među kolegama već se u tom periodu odomaćio i Draganov nadimak po kojem će ga pamtiti svi koji su ga poznavali – Maksa.

 

Počev od 1971. Maksimović dobija angažmane u različitim TV filmovima i serijama, uglavnom u produkciji RTB; između ostalih, pojavio se u drami “Sarajevski atentat” (igrao Nedeljka Čabrinovića), u seriji “Otpisani”, TV filmovima “Zašto je pucao Alija Alijagić” (njegova prva glavna uloga), “Trag”, “Koštana” i dr. Tokom sedamdesetih godina nanizao je petnaestak uloga u televizijskom formatu ali, začudo, filmske role su ga mimoilazile.

 

To je potrajalo sve dok ga jedan od najpriznatijih pozorišnih reditelja i teoretičara, engleski maestro Piter Bruk nije primetio – usledio je, kao grom iz vedra neba poziv da on, Dragan Maksimović, tumači glavnu ulogu u Brukovoj režiji!

Britanska drama “Susreti sa izuzetnim ljudima” (1979) snimana je, sa prekidima, tokom dve godine, na egzotičnim lokacijama (Avganistan, Turska i, naravno, Engleska). Film je tada prikazan u zvaničnom programu berlinskog festivala, gde je, ondašnjoj publici i kritici potpuno nepoznati Maksimović pobrao nepodeljene hvalospeve za svoju interpretaciju famoznog jermenskog filozofa i mistika Gurđijeva. Ova neobična filmska priča o samospoznaji i putu ka prosvetljenju pamti se, pored Draganove sugestivne glume, i po jedinstvenoj sekvenci u kojoj je na autentičan način prikazan (prvi put na filmskoj traci) tzv. sveti ples islamskih Sufi sledbenika i derviša iz centralne Azije.

Ovaj vrstan glumac koji je ubijen u centru Beograda, nikad nije dobio svoj spomenik!

 

MONDO